Social return en sociaal inkopen bij taxivervoer en contractvervoer

De categorie heet anders dan je zoekt

Wie zoekt op social return en taxi, zoekt op het voertuig. De Rijksoverheid ordent deze markt naar het contract, en noemt hem contractvervoer: "taxivervoer eigen medewerkers of voor speciale groepen reizigers", met als voorbeelden leerlingen, ouderen en mensen met een lichamelijke of mentale beperking. Ook vraagafhankelijk vervoer hoort erbij.

In gemeentelijke termen zit daar dus alles in wat je zou verwachten: leerlingenvervoer, Wmo-vervoer, dagbestedingsvervoer en de regiotaxi.

Waarom deze categorie er bijna altijd onder valt

Bij drukwerk, koffie en kerstpakketten is de eerste vraag of jouw opdrachtgever leveringen meerekent. Bij contractvervoer speelt die vraag niet: het is een dienst.

Dat maakt een groot verschil, want de opdrachtgevers die hun Social Return-beleid beperken, doen dat vrijwel altijd door leveringen uit te sluiten. Den Haag past social return toe "bij aanbestedingen die betrekking hebben op werken en diensten"; contractvervoer valt daar gewoon onder.

Wat overblijft is de drempel. Bij meerjarige vervoerscontracten met chauffeurs, planning en onderhoud is de opdrachtwaarde doorgaans ruim boven elke drempel die wij in ons register tegenkwamen.

Wat er aan criteria klaarligt

Contractvervoer is een van de 44 productgroepen in de MVI-criteriatool met een onderwerp Social Return, met dezelfde vier criteria als elders: een eis van 5 procent, een gunningscriterium dat een hoger percentage beloont, een contractbepaling over rapportage, en een suggestie voor maatwerk.

De contractbepaling is bij deze categorie het meest praktisch, omdat vervoerscontracten meerjarig zijn. Zij vraagt periodieke rapportage over het aantal ingezette medewerkers, de periode van inzet, de regeling waaruit zij komen, het wervingskanaal en de over die periode gehaalde waarde. Dat is precies de administratie die je aan het begin van een contract moet inrichten en niet aan het eind.

Let op wat de eis nog meer zegt: de invulling "dient een relatie te hebben met de opdracht, maar hoeft niet in alle gevallen op locaties van de opdrachtnemer te geschieden". Dat opent ruimte voor invulling buiten de rit zelf, bij planning, onderhoud of schoonmaak van het wagenpark.

Eén contract, één regio

Gemeenten kopen dit vervoer zelden alleen in. De SROI-beleidsnotitie van veertien Twentse gemeenten noemt de Regiotaxi expliciet als een van de onderdelen die de regio gezamenlijk inkoopt, naast Jeugd en Wmo en energie.

Voor een vervoerder betekent dat iets concreets: je hebt niet met veertien beleidsstukken te maken maar met één regionaal kader, en dat kader bepaalt het percentage, de grondslag en de manier waarop je verantwoordt. Welke regio welk kader hanteert, staat op de regiopagina's.

Waar de eis kan landen

Chauffeurswerk vraagt een rijbewijs, vaak een chauffeurspas en meestal een VOG. Dat maakt directe instroom in de rit lastiger dan in schoonmaak of groen, maar niet onmogelijk: de opleiding tot taxichauffeur is een reële leerwerkroute, en de eis van de Rijksoverheid noemt leer- en werkplekken in het kader van BOL- en BBL-opleidingen uitdrukkelijk als doelgroep.

Daarnaast zit er werk omheen: planning, klantcontact, wagenparkbeheer en reiniging. Omdat de invulling niet per se op de locatie van de opdrachtnemer hoeft plaats te vinden, is er meer ruimte dan het contract op het eerste gezicht suggereert.

Van de 74 geldende alleenrechtverordeningen in de landelijke regelgevingsbank gaat er geen enkele over vervoer. Deze categorie wordt dus wél aanbesteed, en daarmee loopt de sociale kant ervan volledig via de eisen in die aanbesteding. Hoe je die eis omrekent naar wat je moet leveren, staat in Social Return berekenen.